تبليغاتX
بندگي
 

  طريق عشق  

 

از وقتي خداوند اراده كرد بشر را خلق كند ارتباطش با خلق آغاز شد. او خالق شد و ما مخلوق ، و از وقتي دوستش داشتيم و دوست داشتن آغاز شد او معشوق شد و ما عاشق  و از وقتي در طلبش برآمديم ما طالب شديم و او مطلوب . 

در حديث قدسي آمده كه خداوند فرمود :

      « هر كس مرا طلب كند مرا خواهد يافت و هركس مرا يافت عاشقم مي شود و هركس عاشقم شد ، عاشقش مي شوم ، و هركس را كه عاشقش شوم او را مي كشم ( شهيد مي كنم ) و هر كس را شهيد كنم خودم خونبهاي مي شوم . »      كلمات مكنون فيض ص 80

 طفيل هستی عشقند آدمـــي و پــري           ارادتي بنمــا تا سعـــــادتي ببري

بكوش اي خواجه وازعشق بي نصيب مباش       كه بنده را نخرد كس به عيب بي هنري

مي صبوح و خــــواب صبحدم تا چند          به عذر نيم شبي كوش و گريه سحري

تو خود چه لعبتي اي شهسوار شيرين كار          كه در برابر چشمي و غــائب از نظري

چو مستعد نظر نيستي وصـــال مجوي            كه جام جم نكند سود به وقت بي بصري

دعـــاي گوشه نشينان بلا بگــرداند               چرا به گوشه چشمي به مـــا نمي نگري

طريق عشق عجب طريق خطرناكست               نعـــوذ بالله اگر ره به مقصدي نبري

 

همانطور كه نتيجه گرفتيم انسان براي معرفت و عبادت آفريده شده است و به نص صريح قرآن عبادت بدون اخلاص هيچ ارزشي ندارد ( سوره بينه آيه 5 ) 

 و اخلاص جز براي عاشق ميسر نيست و به نظر بعضي بزرگان ، رسيدن به اخلاص فقط يك راه دارد و آن هم مسير عشق مي باشد .

براي رسيدن به عشق حقيقي چه بايد كرد : ( نقل از كتاب غم عشق )

 

1-      رعايت تقوي و متابعت از رسول خدا ، كه او به رسولش  مي فرمايد : « بگو اگر خدا را دوست داريد مرا متابعت كنيد تا خدا شما را دوست بدارد »

2-      مطالعه حالات عاشقان خدا

3-      توسل به حضرت اباعبدالله الحسين (ع) ، امام رضا (ع) و امام عصر .كما اينكه شيعيان در پس هر نماز به اين سه امام بزرگوار سلام مي دهند .

4-      خواندن با توجه  مناجات محبين و مناجات مريدين ( از مجموعه مناجاتهاي خمس عشر امام سجاد در مفاتيح الجنان ) نوجه به اين نكته لازم است كه براي توجه و اثربخشي بهتر ، اول ترجمه آن را و سپس متن عربي آن را بخوانيد .

5-      تذكر نسبت به نعمتهاي خداوند و بدنبال آن تشكر از اين نعمتها . 

 

در ضمير ما نمي گنجد به غير دوست كس    هردو عالم را به دشمن ده كه ما را دوست بس

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 1386/01/31ساعت 20:0  توسط علي  | 

  بياييد بدون تعارف و صريح به حقايق و اهداف خلقت نگاه كنيم .

 او مي فرمايد« ما شما را بيهوده نيافريديم » . دقت كنيد، وقتي او ميگويد، يعني نه كم مي گويد نه زياد نه به فكر خود است نه منافع خود زيرا او غني بالذات است .

درمقدمه گفتيم - نه از قول خود بلكه باز هم از قول او- كه ما شما را براي عبادت كردن كه به تفسير ولي او همان شناختن است آفريديم .

پس اگر هدف خلقت ما اين است ، بايد كمي ، نه عميقا فكر كنيم پس اين همه دنياطلبي و غفلت مطلق كه انسان ( نسيان زده فراموشكار ) را فرا گرفته براي چيست و كي بايد از اين خواب بيدار شد ؟

بله ، مارا براي بندگي خلق كرده اند ، نه بي قيدي و نه چيز ديگر، چه بخواهيم و چه نخواهيم ، كه اگرنخواهيم ، چون برخلاف فطرت و هدف خلقتمان پيش رفته ايم هميشه در عذابيم و روي خوشي و آسايش را نخواهيم ديد .  

بعضي گويي با كلمه بندگي مشكل دارند و فكر مي كنند بندگي يعني نقطه مقابل آزادي ! البته شايد هم چنين با شد !

اما كدام آزادي ؟

در اين دنياي بي اعتبار كه هيچ چيزش دراختيار ما نيست ( چون بنده نيستيم ) و با هر پديده اي ممكن است تمام برنا مه ها،  تدبيرها ، خوشي ها ، لذتها و همه داشته ها و نداشته هايمان به هم بريزد و چيزي جز خاطره يا آرزويي از آن برجاي نماند . پس چه خوب است انسان در اين بي اعتباري و تزلزل ، دستش به ريسمان محكمي متصل باشد و تكيه گاه و اربـاب و مولاي قابل اعتمــادي داشته با شد كه علاوه بر رفع احتياجاتش ، زمينه بي نيازي از غير را كه همان آزادي مطلق است بـــراي انسان بوجود آورد .

خود را گول نزنيد هر پديده و چيز مادي اگر بواسطه او و براي او نباشد نه تنها قابل اعتماد نيست بلكه سخت خطرناك و مهلك است .

مگر شما اي انسان از دنيا و زندگي كوتاه مدت آن چه مي خواهي ! جز آرامش ، راحتي و آسايش خيال ، عدم اضطراب ، تشويش و دل نگراني ، بي نيازي مطلق از غير و اعتماد و اطمينان به آنچه داري و به آينده اي كه در پيش است و در نهايت احساس عزت و احترام در اوج خود ؟

اين همه تنها در سايه ايمان و اعتقاد(مطلق) به اوست كه آن هم ، ثمره خوب و بطور مطلق بندگي كردن است   

 

   هيچ اسم بي مسما ديده اي ؟                يا زگاف و لام گل ، گل چيده اي ؟

  نام فروردين نيارد گل به باغ                شب نگردد روشن از نام چراغ

 

+ نوشته شده در  جمعه 1386/01/31ساعت 19:42  توسط علي  | 

بسم الله الرحمن الرحيم

 

حضرت داود به خدا عرض كرد :

  پروردگارا براي چه موجودات را خلق كردي ؟

خداوند متعال وحي فرمود :  « اي داود من گنج پنهاني بودم دوست داشتم شناخته شوم خلق را خلق كردم تا شناخته شوم .»   بحارالانوار ج84 ص198 و 344

 

در قرآن كريم هم خداوند فرموده :  « ما خلق نكرديم جن و انس را مگر براي عبادت كردن »

در تفسير اين آيه حضرت امام حسين مي فرمايد : « عبادت كردن يعني شناختن » تفسير نورالثقلين ذيل آيه مذكور

بنابراين فلسفه خلقت انسان معرفت خداست و راه وصول به معرفت خدا ، عبادت و بندگي است .

 

دست از طلب نـدارم تا كام من برآيـد

                                                 يا جان رسد به جانان يا جان زتن در آيد

بگشاي تربتم را بعد از وفـات  و بنگر

                                                 كــز آتش درونم دود از كــفن برآيد

بنماي رخ كه خلقي واله شوند و حيران  

                                                 بگشاي لب كه فرياد از مرد و زن برآيد

جان برلب است وحسرت،دردل كه ازلبانش

                                                 نگرفته هيچ كــامي جان از بدن برآيد

از حسرت دهانش آمد به تنگ جانم

                                               خود كـام تنگدستان كي زان دهن برآيد

گويند ذكر خيرش در خيل عشقبازان

                                              هر جـا كه نام حـافظ در انجمن برآيد 

                                                        

+ نوشته شده در  جمعه 1386/01/24ساعت 19:57  توسط علي  |